zondag 29 juni 2014

Bavoloop 2014: door Birgit Voorn

Na een rustperiode, om te herstellen van allerlei kwaaltjes en uitgerust te beginnen aan mijn trainingsschema voor Marathon Amsterdam, stond zaterdag 14 juni de 10 km in Rijsbergen op mijn programma. Het was de bedoeling rustig op gevoel te lopen, het liep echter anders ;-) Deze keer geen gedoe om te zorgen dat de kinderen op tijd met nummer aan de start stonden, zij deden nl. niet mee. Ik was in mijn eentje naar Rijsbergen gereden en had de 5 km aan mij voorbij laten gaan. Sorry maatjes, maar er zat te veel tijd tussen de start van de 5 en de 10 km. Dan sta ik al zolang op mijn benen, voordat ik mijn eigen wedstrijd moet gaan lopen. Rustig mezelf omgekleed bij mijn ouders, die in Rijsbergen wonen en me veel succes wensten, waarop ik zei dat ik toch gewoon rustig ging lopen… In de Koutershof was het rustig, nummer opgehaald bij de voorinschrijvingen en opgespeld. Toen ik wilde gaan inlopen zag ik trainer Ad en wat loopmaatjes. Even bij iedereen nagevraagd hoe de 5 was gegaan en voor degene die de 10 gingen doen gevraagd wat de doelen waren. Zo vroeg men dat natuurlijk ook aan mij en ik zei wederom dat ik op mijn gevoel ging lopen, rustig starten en als het goed voelt versnellen. Ik had immers een aantal weken weinig getraind. Ad gaf aan dat hij dacht dat ik toch nog best goed in vorm zou zijn en hij wees een loper aan die ik zou moeten proberen bij te houden. In het startvak ging ik dan ook in zijn beurt staan en na de start zorgde ik dat ik in zijn buurt bleef. Daardoor gingen de eerste 2 km wel wat hard (4 min/km) en na 4 km merkte ik dat ik dat tempo niet vol zou kunnen houden. Het was best warm en er stond op sommige stukken van het parcours aardig wat wind. Bovendien had ik ondanks mijn beoogde herstelperiode helaas toch nog last van mijn rechterbovenbeen. Uiteindelijk werd het een behoorlijke martelgang en ik moest in de tweede helft van de wedstrijd meer dan een minuut toegeven (mijn “haas” eindigde 2 minuten voor me L). Een wedstrijdverloop waar ik niet van hou. Gelukkig wist ik Edwin nog net achter me te houden, al was onze nettotijd exact gelijk. Het leverde een mooie finishfoto op. Toch leuk dat ik eerste vrouw 45+ werd, maar ik hoop de volgende 10 km in Chaam weer sneller te zijn. De les die ik hieruit leer is bij het oorspronkelijke plan te blijven en me niet te laten verleiden harder te lopen dan ik vooraf van plan was. Aan de andere kant merk ik nu, anderhalve week later, dat ik goed ben hersteld en er in ieder geval sterker van ben geworden. Nog ruim 16 weken te gaan tot de Marathon. Voor mij de eerste keer een najaarsmarathon, dus het is even zoeken naar voor-bereidingsloopjes in de buurt, die passen in mijn schema. En wennen aan trainen in de warmte maar met als voordeel dat het lekker lang licht blijft ’s avonds. De kop is er weer af!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten